අගමැතිවරයා විසින් පසුගිය පාර්ලිමේන්තුවේ සිටි මන්ත්‍රීවරුන් අරලියගහ මන්දිරයට කැඳවූ සාකච්ඡාවට සහභාගී වීම පිළිබඳව ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය මේ දිනවල දෝෂ දර්ශනයට ලක් වෙමින් පවතී. ඔවුන්ට ආණ්ඩුව සමඟ ඩීල් එකක් ඇතැයි සමගි ජන බලවේගයේ හිටපු මන්ත්‍රීවරුන් වන අජිත් පෙරේරා ද සුජීව සේනසිංහ ද පසුගිය දා පෞද්ගලික නාලිකාවක කියාසිටිනු දැක ගත හැකි විය. එමෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ඡන්ද අපේක්ෂකයකුද එම අර්ථයම දෙන කතාවක් කළේය. සමගි ජන බලවේගයේ නායකයාට පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී සමස්ත ද්‍රවිඩ ඡන්ද ලබා දීමට ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය දායක වූ බව එහි සාමාජිකයන්ට දැනටමත් අමතක වී ඇත.
නිදහසෙන් පසු මෙරට දේශපාලන ඉතිහාසය මුළුල්ලේම උතුරේ දේශපාලන පක්ෂවල මෙරට සමස්ත දේශපාලන ක්‍රියාවලියට ඇති දායකත්වය ප්‍රශස්ත මට්ටමක නොපැවතුණි.
ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම පාර්ලිමේන්තුවේ ස්වාධීන ද්‍රවිඩ ඇමතිවරු දෙදෙනකු වූ අතර පසුව ද්‍රවිඩ සංගම් නායක ජී.ජී. පොන්නම්බලම් ආණ්ඩුවට එක් විය. දෙවන පාර්ලිමේන්තුවේ එක්සත් ජාතික පක්ෂ ද්‍රවිඩ ඇමතිවරු දෙදෙනෙක්ද ස්වාධීන ද්‍රවිඩ ඇමතිවරයෙක්ද සිටියහ. ඔවුන්ට අමතරව ජී.ජී. පොන්නම්බලම් ද ඇමති ධුරයක් දැරිය. තුන්වැනි පාර්ලිමේන්තුවේ ජී.ජී. පොන්නම්බලම්ට අමතරව එක්සත් ජාතික පක්ෂ ද්‍රවිඩ මන්ත්‍රීවරයෙක්ද සෙනේට් සභාවෙන් පත්වූ ද්‍රවිඩ මන්ත්‍රීවරයෙක්ද ඇමති ධුර දැරූහ.
වර්ෂ 1956 බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවේද 1960 මාර්තු, ඩඞ්ලි සේනානායක ආණ්ඩුවේද 1960 ජූලි, සිරිමා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවේද ද්‍රවිඩ ඇමතිවරු නොසිටියහ. වර්ෂ 1965 ඩඞ්ලි සේනානායක ආණ්ඩුව පෙඩරල් පක්ෂය සමඟ එකඟතාවකට පැමිණි අතර ඒ අනුව එම්. තිරුචෙල්වම් ඇමති ධුරයක් දැරිය. රට සභා ක්‍රමයක් ඇතිකරමින් ජාතික ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් දීමට ඩඞ්ලි සේනානායක උත්සාහ ගත් අතර එය අසාර්ථක වූ බැවින් 1968 දී තිරුචෙල්වම් ද පෙඩරල් පක්ෂයද ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූහ.
වර්ෂ 1970 සිරිමා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවේ ශ්‍රීලනිපයේ සී. කුමාරසූරියර් ඇමති ධුරයක් දැරීය. ජේ ආර් ජයවර්ධන ආණ්ඩු වල කේ. ඩබ්. දේවනායගම් සහ සී රාජදුරෙයි එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් අමාත්‍ය ධුර දැරූ අතර ලංකා කම්කරු කොන්ග්‍රසයේ එස්. තොන්ඩමාන් ද අමාත්‍ය ධුරයක් දැරීය. ආර්. ප්‍රේමදාස ගේ ආණ්ඩුවේ ද ඩී. බී විජේතුංගගේ ආණ්ඩුවේ ද ද්‍රවිඩ ඇමතිවරයකුට සිටියේ එස්. තොන්ඩමන් පමණි. චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග ආණ්ඩුවේ ඔහුට අමතරව ලක්ෂ්මන් කදිර්ගාමර් ද ඇමති මණ්ඩලයේ සිටියේය. මින් පසුව ඇමති මණ්ඩලවල ද්‍රවිඩ ඇමතිවරුන් වශයෙන් සිටියේ කම්කරු කොන්ග්‍රසයේ, ජාතික කම්කරු සංගමයේ, කඳුරට ජනතා පෙරමුණේ (වතුකරයේ ද්‍රවිඩ පක්ෂ) එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනතා පෙරමුණේ (මනෝ ගනේෂන්) සහ ඊලම් ජනතා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ (ඩග්ලස් දේවානන්ද) මන්ත්‍රීවරුන් පමණි.
මේ අනුව උතුරේ ප්‍රමුඛ දේශපාලන නියෝජනය කරමින් ඇමති මණ්ඩලවල සිටියේ ජී.ජී. පොන්නම්බලම් සහ එම්. තිරුචෙල්වම් පමණි. මිට අමතරව උතුරේ එක්සත් ද්‍රවිඩ පක්ෂ නියෝජනය කරමින් ඒ. අමිර්තලිංගම් 1977 දී ද ආර්. සම්පන්දන් 2015 දීද පාර්ලිමේන්තුවේ විපක්ෂ නායක ධුර දැරූහ.
මේ අනුව ද්‍රවිඩ ජාතික දේශපාලන පක්ෂ නිදහසින් පසු මුල් කාලයේදී ජාතික තලයේ ක්‍රියාකාරකම් වලට සම්බන්ධ වූ නමුත් පසුව සම්ප්‍රදායික වශයෙන් යෙදී සිටියේ ප්‍රාදේශීය දේශපාලනයකය. පාර්ලිමේන්තුවේ ඔවුන්ගේ හඬ ඉස්මතුවී නොපෙනුණි. අමිර්තලිංගම් විපක්ෂ නායකවරයා වශයෙන් ජාතික මට්ටමෙන් කළ කාර්යභාරය ඉතාමත් සීමිත විය. ඔහු මූලික වශයෙන්ම ජන වර්ග ප්‍රශ්නයේ හිරවී සිටියේය. පසුව එවකට පැවති රජය විසින් ඔවුන්ට පාර්ලිමේන්තුවෙන් ඉවත් වීමට බල කෙරෙන අන්දමින් නීති සම්පාදනය කරන ලදී.
මෙම තත්ත්වයට පටහැනිව ආර්. සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය ජාතික තලයට අනුක්‍රමයෙන් අවතීර්ණ වෙමින් සිටියි. යුද්ධය අවසානයෙන් පසුව කොටි සංවිධානය විසින් ගැයීම තහනම් කොට තිබූ ජාතික ගීය දෙමළෙන් ගැයීමට අනුබල දුන්නේද උතුරේ ප්‍රධාන ඇමති ලෙස පත්වූ විග්නේශ්වරන්ට යාපනයේදීම දිවුරුම් දීමට හැකියාව තිබියදී දිවුරුම් දීම සඳහා ජනාධිපති කාර්යාලයට කැඳවාගෙන ආවේද සම්පන්දන්ගේ නායකත්වය මගිනි. එවකට පැවති ආණ්ඩුව අත්තනෝමතික ලෙස මෙම දේශපාලන සංඥා අවබෝධ කර ගැනීම සහ පාවිච්චි කිරීම පැහැර හැරියහ.
ඉන් පසුව ජාතික ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් ලබා ගැනීමට නම් මෙරට සිංහල ජනතාවගේද අනුමැතිය අවශ්‍ය බව කියා සිටියේ සම්පන්දන්ය. වර්ෂ 2015 ඇතිකළ ආණ්ඩුවේ සාධනීය වැඩවලට විපක්ෂයේ සිට සහාය දුන්නේ සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ සන්ධානය මගිනි. පසුගිය ආණ්ඩුව පොරොන්දුවූ පරිදි ජාතික ප්‍රශ්නය විසඳීම සඳහා ඉක්මන් ගමනක් නොගොස් ආණ්ඩුවේ නායකයන් වූ මෛත්‍රිපාල සිරිසේනද රනිල් වික්‍රමසිංහ ද නව ව්‍යවස්ථාවක් සඳහා වන ක්‍රියාමාර්ගයට දේශපාලන නායකත්වයක් නොදී එම ක්‍රියාවලිය අයාලේ යන තත්ත්වයකට පත් කළ විටද තම ඡන්දදායකයන් ගෙන් තමන්ට එල්ල වියහැකි අති විශාල අභියෝගය නොසලකා ආණ්ඩුවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වැඩ පිළිවෙලට සහයෝගය දුන්නේ සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ සන්ධානය මගිනි.
වර්ෂ 2018 ඔක්තෝබරයේ අපගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයට එරෙහිව එහි ජනාධිපතිවරයා ගැසූ කැරැල්ලේදී රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් වෙනුවෙන් එයට විරුද්ධව හඬ නැගුවේද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ විශාල පෙත්සම් සංඛ්‍යාවෙන් එකකට අනුග්‍රහය දැක්වූයේද සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ සන්ධානය මගිනි.
ඉන් පසුව ඇතිවූ නිත්‍යනුකූල ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය බහුතරය නොමැති අවස්ථාවක අවශ්‍ය වූ සහාය විපක්ෂයේ සිට ලබා දුන්නේ සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය මගිනි. මේ සියල්ලම වෙද්දී අත්අඩංගුවට ගෙන නඩු නැතිව සිරභාරයේ සිටින සියළු ද්‍රවිඩ සැකකරුවන් වත් නිදහස් කර ගැනීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය.
මේ සියල්ල වෙද්දී එවකට විපක්ෂයේ සිටි පොදුජන පෙරමුණ සම්පන්දන්ට සහ ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයට ආණ්ඩුව සමඟ ඇති සම්බන්ධතා පිළිබඳව සහ ඩීල් පිළිබඳව විවිධ චෝදනා කළහ.
ඉන් අනතුරුව එළැඹි ජනාධිපතිවරණයේදී සමස්ත ද්‍රවිඩ ඡන්ද සජිත් ප්‍රේමදාසට ලබාදී ඔහු එම මට්ටමට ඔසවා තැබුවේ සම්පන්දන් ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය මගිනි.
දැනට ඇතිවී ඇති ව්‍යවස්ථා අර්බුදයේදී ජනාධිපතිවරයාගේ ස්ථාවරය නීතිමය වශයෙන් ප්‍රශ්න කරමින් ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී එම්. සුමන්තිරන් විසින් විශාල බලපෑමක් කරන ලදී. මේ සම්බන්ධයෙන් උසාවි යනවා දැයි ඇසූ ප්‍රශ්නයකට ඔහුගේ පිළිතුර වූයේ මේ පිළිබඳව කථානායක වරයාටද ජනාධිපතිවරයාටද කරුණු ඉදිරිපත් කර ප්‍රශ්නය විසඳාගත නොහැකි වුවහොත් උසාවි යන බවය.
මේ අනුව විපක්ෂ දේශපාලන නායකයන් ජනාධිපතිවරයාට යැවූ ඉතාමත් සාධනීය සහ වගකීම් සහගත ලිපියකට අනපේක්ෂිත අන්දමේ ප්‍රහාරාත්මක ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණි. එයට පසුව අගමැතිවරයා විසින් කැඳවන ලද සාකච්ඡාවකට සමගි බලවේගය සහභාගී නොවන බව දැනුම් දුන් අතර සාකච්ඡාවට සහභාගී වන බව කලින් කියා සිටි එක්සත් ජාතික පක්ෂය ද සාකච්ඡාවට සහභාගී නොවන බව පසුව කීය.
මේ පසුබිම තුළ ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානය එම සාකච්ඡාවට සහභාගී වීමට තීරණය කළ අතර එම සාකච්ඡාවේදී ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාමාර්ගය පිළිබඳව බරපතළ විවේචනයක් එල්ල කරන ලදී.
දැනට ඇති තත්ත්වය අනුව ජනාධිපතිවරයා තම අත්තනෝමතික සහ අදානග්‍රාහී ස්ථාවරයේ නොසැලී සිටින අතර අවසාන විසඳුම උසාවියේදී බේරා ගැනීමට සිදුවනු ඇත. මේ අනුව දැනට ඉදිරිපත්ව ඇති මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමකට සුමන්තිරන් ගේ දායකත්වය ලැබී ඇතැයි වාර්තා විය. එමෙන්ම සමගි ජන බලවේගයද විකල්ප ප්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රයද ඇතුළත්ව මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් 10ක් මේ වන විට ඉදිරිපත්ව ඇත.
ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයට ආණ්ඩුව සමඟ ඩීල් එකක් ඇතැයි විපක්ෂයෙන් චෝදනා නැගෙන්නේ මේ පසුබිම තුළය.
මේ කෙරෙන චෝදනා පසුගිය යුගයේ පොදුජන පෙරමුණ විසින් ද්‍රවිඩ සන්ධානයට එරෙහිව කෙරුණු චෝදනා වලට අත්‍යන්තයෙන්ම සමාන වෙයි. මේ අනුව එක් පසකින් ද්‍රවිඩ සන්ධානය දේශපාලන වශයෙන් පරිණත බවට පත්වෙමින් ජාතික දේශපාලනයට අවතීර්ණ වෙමින් සිටින අතර අනෙක් පසින් පොදු ජන පෙරමුණ එවකට අනුගමනය කළ නීච දේශපාලන භාවිතාව, සමගි ජන බලවේගය අනුගමනය කිරීම හරහා ඔවුන්ගේ ද එම භාවිතාවට ඇති කැමැත්ත ප්‍රදර්ශනය වේ. මෙම නීච දේශපාලන භාවිතාව හරහා මේ දෙපාර්ශ්වයම උත්සාහ කරන්නේ ඔවුන් මුග්ධ යයි සිතා සිටින එසේම බොහෝ විට මුග්ධ විය හැකි, දේශපාලන සවිඥානකත්වයෙන් තොර එනමුත් සාක්ෂරතාව සහිත උගත් ද විය හැකි, සිංහල ඡන්ද ආකර්ෂණය කර ගැනීමටයි.
එබැවින් රටේ පවතින මෙම තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී ද්‍රවිඩ ජාතික සන්ධානයේ මැදහත් වීම අප විසින් අගය කළ යුතුය. ඔවුන් අනුක්‍රමයෙන් ජාතික දේශපාලනයට ඔවුන්ගේ දායකත්වය ඉහළ නංවමින් සිටිති. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාමාර්ගයට ඔවුන්ගේ ඡන්දදායකයන්ගේ ප්‍රතිචාරය අපට නුදුරු අනාගතයේදී දැක ගත හැකි වනු ඇත.
හර්ෂ ගුණසේන විසින් සමබිමට ලියන ලද ලිපියකි.
Published on 7 may 2020
http://www.samabima.com/?p=20823
